X
تبلیغات
رایتل

censorship magazine

اشعار نیما ایرانی

my poem : خیالِ بِکر - از مجموعه شعرِ " جنگل افسوس "

یکشنبه 1 دی 1392 16:55 نویسنده: نیما ایرانی نظرات: 0 نظر چاپ

 

مَن که یه یوزِ اَهلیَم ، دَر حالِ مَرگ و اِنقراض          وَلی تو باش و با هَدَف ، بِشو یه گُرگِ اِعتراض

دوباره تویِ مِهِ عِشق ، بی دَغدَغه پِیدا شو               واسه شَبِ کوتاهِ مَن ، بُزُرگتَرین یَلدا شو.....

مَن که واسه چشمِ سیات ، می سوختَم پَروانه وار      خوش باشی تویِ آسمون ، سِتاره یِ دُنباله دار......

حَرفایِ مَن یِک شِعر بود ، دُرُست یِک روخوانی      اَز یِک کِتابِ بی دَغَل ، دیوانِ دِل ، می دانی؟؟؟

مَشروبِ اِستکانیَم ، حالا شُده لیوانی                     آغازِ شیرینِ مَن و ، تَلخیت کَرد پایانی.............!

می دونَم ، که تو با خُدا ،  شُدی هَم دَست             زِندگیمَم شُده یه اُتوبانِ بُن بَست..............!!

با اینکه بَد کَردی به مَن ، وَلی بِزار بمیره فِکر         خیالِ خَندیدَن تو ، واسَم یَعنی خیالِ بِکر..! 

برچسب‌ها: خیال بکر