X
تبلیغات
رایتل

censorship magazine

اشعار نیما ایرانی

my poem : جَنگلِ اَفسوس - اَز مجموعه شعرِ " جنگلِ اَفسوس "

شنبه 30 آذر 1392 16:57 نویسنده: نیما ایرانی نظرات: 1 نظر چاپ

 

رَفیقِ تَنهاییم ، کِلاج و مَلافه                     دِلَم اَز کَم لُطفی شُده کَلافه

خَنده یِ مَصنوعی ، وَقتِ خَنده بازار           جَریانِ اَشکام چی بود...؟؟  ، هِی روزگار...!

نه مَن اَسبِ سِفید داشتَم ، نه اون دِل           وَقتی پولا تَه کِشید شُد یه هویی دو دِل...

دُختَرِ رویا هام رَفت ، با سانتافه..              مَنَم کَبود شُدَم ، عِینِ سیاه سُرفه....!

دیگه مَعنی نَداره واسَم ، مَردِ مِیدون           عِشق با دودِ سیگارَم شُده دیگه سَرنِگون.....

وَلی هَر جا می رَم ، خاطِرَش بام میاد          وِل کُنَم نیست عَکسِ رویِ این دیوار.....

هَنوز میگیرَم حاجَت ، اَز نُت هایِ گیتار      تو جَنگَلِ اَفسوس ، کَردَم اِستِتار......!

بِهِم گُفتی واسَت می شَم یه هَم قَطار           حالا انصافا بِگو کی بود تَقصیر کار......؟؟!

ما که سِپُردیم تو رو ، دَستِ دادار               عِشق و پول ضدّ هَم اَند ، خُدانگهدار......!!

 

 

برچسب‌ها: جنگل افسوس